POL polska
Logowanie
Zapamiętaj mnie
Zarejestruj konto

Category Archives: Dla nauczycieli i dyrektorów

PODSTAWOWE ZASADY ZDROWEGO ŻYWIENIA

14.04.2016

PODSTAWOWE ZASADY ZDROWEGO ŻYWIENIA


SPIS TREŚCI:

  1. Piramida zdrowego żywienia dzieci i młodzieży
  2. 10 zasad zdrowego żywienia dzieci i młodzieży w wieku szkolnym

 

PIRAMIDA ZDROWEGO ŻYWIENIA DZIECI I MŁODZIEŻY



 

10 ZASAD ZDROWEGO ŻYWIENIA DZIECI I MŁODZIEŻY W WIEKU SZKOLNYM*

  1. Jedz codziennie różne produkty z każdej grupy uwzględnionej w piramidzie.
  2. Bądź codziennie aktywny fizycznie – ruch korzystnie wpływa na sprawność i prawidłową sylwetkę.
  3. Źródłem energii w twojej diecie powinny być głównie produkty znajdujące się w podstawie (na dole) piramidy.
  4. Spożywaj codziennie przynajmniej 3–4 porcje mleka lub produktów mlecznych, takich jak jogurty, kefiry, maślanka, sery.
  5. Jedz codziennie 2 porcje produktów z grupy – mięso, ryby, jaja. Uwzględniaj też nasiona roślin strączkowych.
  6. Każdy posiłek powinien zawierać warzywa lub owoce.
  7. Ograniczaj spożycie tłuszczów, w szczególności zwierzęcych.
  8. Ograniczaj spożycie cukru, słodyczy, słodkich napojów.
  9. Ograniczaj spożycie słonych produktów, odstaw solniczkę.
  10. Pij codziennie odpowiednią ilość wody.

* wg Instytutu Żywności i Żywienia, 2009

 

Zasada 1. zdrowego żywienia dla dzieci i młodzieży w wieku szkolnym zwraca uwagę na urozmaicenie diety w produkty z różnych grup. Każda grupa produktów spożywczych jest źródłem innych, cennych dla zdrowia składników odżywczych. Na przykład produkty mleczne dostarczają wapń i białko, ale nie zawierają witaminy C, którą mają m.in. owoce i warzywa. Dlatego też należy wybierać i spożywać najbardziej wartościowe artykuły spożywcze z różnych grup żywności.

Zasada 2. przypomina o potrzebie codziennej aktywności fizycznej (zaleca się co najmniej 60 minut dziennie), dlatego u podstawy piramidy znajduje się aktywność fizyczna. Codzienny ruch korzystnie wpływa na kondycję fizyczną i sprawność umysłową oraz prawidłową sylwetkę.

Zasada 3. dotyczy spożywania produktów zbożowych. Prawidłowo zaplanowany codzienny jadłospis powinien zawierać co najmniej 5 porcji produktów zbożowych, które są przede wszystkim głównym źródłem energii dla organizmu, zawierają wiele składników mineralnych i witamin, są także bogate w błonnik regulujący pracę jelit. Z grupy tej należy wybierać artykuły z tzw. grubego przemiału, są bowiem bogatsze w składniki odżywcze, zawierają więcej witamin, szczególnie witamin z grupy B (tiamina, ryboflawina, niacyna, kwas foliowy), składników mineralnych (magnez, cynk), oraz błonnika. Oprócz pieczywa pełnoziarnistego (ciemnego – razowego, typu graham), poleca się także ryż pełnoziarnisty niełuskany (brązowy), kaszę gryczaną i jęczmienną oraz razowy makaron.

Zasada 4. dotyczy grupy: mleko i przetwory mleczne, najważniejszego źródła wapnia w diecie, który jest niezbędny do budowy zdrowych kości i zębów. W żadnym produkcie spożywczym nie ma tak dużo, jak w mleku i jego przetworach, dobrze przyswajalnego wapnia. Mleko zawiera również witaminy (A, D, B2)i jest źródłem najwyższej jakości białka. Uczniowie zatem powinni albo wypijać 3–4 szklanki mleka dziennie albo część mleka zastępować przetworami mlecznymi (jogurty, kefiry, maślanka lub serami twarogowymi, podpuszczkowymi żółtymi).

Zasada 5. dotyczy grupy: mięso, ryby, jaja i nasiona roślin strączkowych, orzechy. Mięso, ryby, jaja i ich przetwory są w diecie źródłem pełnowartościowego białka, żelaza, cynku i witamin z grupy B. Ponieważ nasiona roślin strączkowych i orzechy są również źródłem wartościowego białka i wielu cennych składników mineralnych i witamin, włączone są do grupy produktów mięsnych. Z produktów mięsnych należy wybierać gatunki o małej zawartości tłuszczu (drób, wołowina, cielęcina). Ryby morskie (jak makrela, śledź i sardynka), warto spożywać ze względu na zawartość w nich korzystnych dla zdrowia wielonienasyconych kwasów tłuszczowych z grupy n-3 i witaminy D.

Zasada 6: warzywa i owoce powinny być spożywane kilka razy dziennie w ramach głównych posiłków i pojadania (co najmniej 5 porcji dziennie). W diecie powinno się uwzględniać różnorodne warzywa (m.in. zielone: np. sałata, brokuł, szpinak, czy warzywa pomarańczowe: np. marchew, pomidor, dynia). Dietę należy też wzbogacać w owoce, zarówno świeże, jak i mrożone lub suszone oraz w mniejszej ilości w soki. Warzywa i owoce dostarczają składników mineralnych, witamin i flawonoidów. Są głównym źródłem witamin antyoksydacyjnych (C, E, karotenów), które mają działanie przeciwmiażdżycowe i przeciwnowotworowe. Ponadto są źródłem błonnika regulującego czynności przewodu pokarmowego. Warto jednak wiedzieć, że owoce i soki owocowe oprócz wartościowych witamin i błonnika, dostarczają dużych ilości cukrów prostych, których spożycie powinno być jednak ograniczane. Dlatego też należy spożywać więcej warzyw niż owoców, a wśród soków wybierać raczej warzywne lub owocowo-warzywne.

Zasada 7. dotyczy tłuszczów. Większość tłuszczów w diecie powinna pochodzić z ryb, orzechów i tłuszczów roślinnych (np. olej rzepakowy, sojowy, słonecznikowy, oliwa z oliwek). Tłuszcze powinny stanowić jedynie dodatek do potraw. Do smażenia poleca się stosowanie oliwy z oliwek lub oleju rzepakowego bogatego w zdrowe jednonienasycone kwasy tłuszczowe. Należy również ograniczyć produkty zawierające dużo cholesterolu (głównie podroby) i izomery trans nienasyconych kwasów tłuszczowych (wyroby ciastkarskie, cukiernicze, margaryny twarde, dania typu fast food).

Dzieci i młodzież mogą zmniejszyć spożycie tłuszczów, ograniczając spożycie produktów typu fast food (frytki, hamburgery, cheesburgery, pizza) oraz chipsów, ponieważ mają bardzo dużą zawartość tłuszczów (33–48%).

Zasada 8: należy ograniczać słodycze ze względu na to, że cukier nie dostarcza żadnych witamin i składników mineralnych, a jego nadmiar prowadzi do odkładania się tkanki tłuszczowej.

Zasada 9 zaleca ograniczanie spożycia soli kuchennej, czyli chlorku sodowego (NaCl) do 5 gramów dziennie (ilość ta obejmuje łącznie sól z produktów rynkowych i z dosalania potraw). W przybliżeniu odpowiada to płaskiej łyżeczce do herbaty. Sól w potrawach należy zastępować aromatycznymi ziołami, jak majeranek, bazylia, oregano, czosnek, tymianek itp. Ograniczać należy również spożywanie słonych przekąsek (chipsy, słone paluszki itp.). Duże ilości soli znajdują się także w gotowych daniach w puszkach, zupach i sosach w proszku.

Zasada 10 zwraca uwagę na ogromną rolę odpowiedniej podaży płynów. Dzieci i młodzież powinny pić codziennie co najmniej 6 szklanek wody. W przypadku dni o intensywniejszym wysiłku fizycznym (zajęcia WF czy inne zajęcia sportowe) podaż płynów powinna być znacznie większa. Zaleca się picie wody, herbatek owocowych niesłodzonych, soków warzywnych i owocowo-warzywnych i soków owocowych, ale w mniejszej ilości ze względu na zawartość cukrów.

LISTA SZKÓŁ I PRZEDSZKOLI WYRÓŻNIONYCH CERTYFIKATEM „SZKOŁA/PRZEDSZKOLE PRZYJAZNE ŻYWIENIU I AKTYWNOŚCI FIZYCZNEJ” – GRATULUJEMY!

15.12.2015

LISTA SZKÓŁ I PRZEDSZKOLI WYRÓŻNIONYCH CERTYFIKATEM „SZKOŁA/PRZEDSZKOLE PRZYJAZNE ŻYWIENIU I AKTYWNOŚCI FIZYCZNEJ” – GRATULUJEMY!

 

Spośród 1600 szkół i przedszkoli z całej Polski, które przystąpiły do programu „Szkoła i przedszkole przyjazne żywieniu i aktywności fizycznej”, aż 1026 spełniło wszystkie kryteria konieczne do uzyskania certyfikatu „Szkoła/ Przedszkole Przyjazne Żywieniu i Aktywności Fizycznej”.

Oto wyróżniające się placówki, które za sprawne prowadzenie i rozwijanie działań promujących prawidłowe żywienie i aktywność fizyczną (w ramach projektu „Zachowaj równowagę”) otrzymały certyfikat Szkoły / Przedszkola Przyjaznej Żywieniu i Aktywności Fizycznej:

Serdecznie dziękujemy wszystkim liderom, dyrektorom i nauczycielom za wysiłek, oryginalne pomysły oraz szerzenie idei zdrowego stylu życia wśród uczniów i ich rodziców. Zachęcamy też do dalszej aktywnej działalności w tym obszarze w roku szkolnym 2015/2016.

Poniżej, w załączonych plikach tekstowych, przypominamy wszystkie kryteria, jakie trzeba było spełnić aby otrzymać certyfikat.

 

Szkoła i przedszkole przyjazne żywieniu i aktywności fizycznej – Poradnik dla nauczycieli

27.11.2015

Kliknij na miniaturkę, aby pobrać Poradnik:

Szkoła i przedszkole przyjazne żywieniu i aktywności fizycznej - minitaurka

MLEKO TŁUSTE CZY CHUDE, CO PODAWAĆ DZIECIOM DO PICIA?

24.09.2015

Autor: mgr Zofia Chwojnowska

Mleko tłuste czy chude, co podawać dzieciom do picia?

 

Przedszkolaki i dzieci w wieku szkolnym potrzebują dużych dawek wapnia niezbędnego do budowy kości. Dzieci powinny zatem wypijać przynajmniej dwie szklanki mleka dziennie, jak również jogurty, kefir czy maślankę i jeść sery, twarogi. W związku z często pojawiającymi się pytaniami, jaki rodzaj mleka (2 czy 3,2% tłuszczu) podawać w placówkach przedszkolnych, wydaje się celowe wyrażenie opinii w tym zakresie.

Mleko i jego przetwory są ważną grupą produktów w żywieniu dzieci przedszkolnych, ponieważ dostarczają wapnia, który jest niezbędny do budowy kości, ale są również źródłem białka i wielu witamin oraz składników mineralnych. Amerykańskie Towarzystwo Pediatryczne zaleca, aby wszystkie dzieci piły mleko o niskiej zawartości tłuszczu (do 2% tłuszczu) po 2. roku życia w celu zmniejszenia spożycia tłuszczów nasyconych i zmniejszenia narastającego, już wśród najmłodszych, trendu nadwagi i otyłości. Niemniej ostatnio przeprowadzane badania wykazują, że mleko o zawartości 1% czy 2% tłuszczu nie powstrzymuje przyrostu masy ciała u dzieci od 2 do 4 lat. Dlatego też podkreśla się potrzebę rewizji zaleceń kierowanych do dzieci.

Tłuszcz zawarty w mleku może zwiększać uczucie sytości, a tym samym zmniejszać apetyt na inne wysokotłuszczowe lub zawierające dużo kalorii produkty. Naukowcy potwierdzają również, że tłuszcze nasycone zawarte w mleku nie mają szkodliwego wpływu na naczynia krwionośne. W badaniach wykazano, że większe spożycie nasyconych kwasów tłuszczowych z produktów mlecznych wiązało się z niższym ryzykiem występowania choroby wieńcowej serca. Zastąpienie 2% energii pochodzącej z tłuszczów nasyconych z produktów mięsnych, 2% energii pochodzącej z tłuszczów nasyconych zawartych w produktach mlecznych było związane ze zmniejszeniem o 1/4 ryzyka występowania choroby wieńcowej serca. Produkty mleczne, które są źródłem nasyconych kwasów tłuszczowych, są także źródłem korzystnych dla zdrowia składników odżywczych, w tym wapnia, witaminy D, fosforu, magnezu, potasu, białek (kazeiny i białek serwatkowych, które wykazują działanie przeciwnowotworowe), witamin: B2 i B12, które mogą równoważyć niekorzystne dla organizmu skutki nasyconych kwasów tłuszczowych. Dla dzieci w wieku 3-6 lat ważne jest, aby w całodziennych dietach tłuszcze ogółem stanowiły nie więcej niż 35% energii. Natomiast mniej istotne jest, czy podawać mleko zawierające do 2% tłuszczu zamiast mleka zawierającego 3,2% tłuszczu.

Mleko o niższej zawartości tłuszczu charakteryzuje się taką samą zawartością białka, witamin i składników mineralnych, jak mleko zawierające więcej tłuszczu, a istotne jest, aby dzieci chętnie piły mleko, ze względu na dużą zawartość w nim wapnia. Zamiast ograniczenia zawartości tłuszczu w mleku, dla utrzymania prawidłowej masy ciała w tym wieku, bardziej znaczące jest zmniejszenie liczby godzin przeznaczonych na oglądanie telewizji lub gry komputerowe, ograniczenie spożycia słodyczy i słodkich napojów, a zwiększenie przy tym aktywności fizycznej oraz spożycia owoców i warzyw.

LAUREACI KONKURSU DOBREJ FORMY

22.06.2015
W dniu 10 czerwca 2015 r. jury Konkursu Dobrej Formy wyłoniło zwycięzców (lista nagrodzonych placówek).
Serdeczne dziękujemy uczestnikom, organizatorom, opiekunom – nauczycielom za zaangażowanie, oryginalne pomysły oraz szerzenie idei zdrowego stylu życia wśród społeczności szkolnej oraz rodziców.
Informacje o sposobie otrzymania nagrody placówki otrzymają na adres e-mail podany w zgłoszeniu konkursowym.

JURY KONKURSU DOBREJ FORMY

ROZMOWA Z WYBITNYM POLSKIM LEKKOATLETĄ – TOMASZEM MAJEWSKIM

12.03.2015

Autor: dr Dorota Trzcińska, AWF

 

ROZMOWA Z WYBITNYM POLSKIM LEKKOATLETĄ
– TOMASZEM MAJEWSKIM

 Tomasz_Majewski_art1

O rozmowę poprosiłam Tomasza Majewskiego – trzykrotnego uczestnika i dwukrotnego zwycięzcę igrzysk olimpijskich (Pekin 2008, Londyn 2012) w pchnięciu kulą, rekordzistę Polski (21,95 m), wielokrotnego medalistę mistrzostw świata i Europy w tej konkurencji lekkoatletycznej, zarówno w hali, jak i na stadionie. Znakiem rozpoznawczym Tomasza Majewskiego podczas treningów i zawodów sportowych jest opaska zawiązana na czole. Wyróżniają go również nieprzeciętne parametry wzrostowe i wagowe – mierzy 204 cm i waży około 140 kg.

Dorota Trzcińska: Wróćmy na chwilę do czasów szkolnych. Czy – na tle rówieśników – zawsze był Pan szczególnie postawnym, tzn. wysokim i jednocześnie masywnym chłopcem?

Tomasz Majewski: Może  wyda się to dziwne, ale nie. Rówieśników zacząłem wyraźnie przewyższać dopiero pod koniec szkoły podstawowej. W wieku 14–15 lat osiągnąłem 2 metry, ale przy tym wzroście ważyłem wówczas niespełna 90 kg. Miałem długie kończyny i byłem bardzo szczupły. Moja obecna, znacznie bardziej masywna budowa ciała jest zdecydowanie efektem specjalistycznego treningu siłowego. Znam jednak wielu wysokiej klasy zawodników, którzy rozpoczynali uprawianie sportu, mając wyraźnie „okrągłą” sylwetkę. Z biegiem czasu, pod wpływem wysiłku fizycznego ich nadmierna masa tłuszczowa przekształciła się w tkankę mięśniową. Nierzadko byli to chłopcy i dziewczęta pochodzący ze środowiska wiejskiego i małomiasteczkowego, co nie zamknęło im drogi do sukcesów w sporcie kwalifikowanym, choć wydaje się, że w aglomeracjach miejskich procesy naboru i selekcji są prostsze i bardziej skuteczne. Czasami okazuje się, że determinacja w dążeniu do celu jest istotniejsza od dobrej infrastruktury i warunków szkolenia.

D.T.: Czy z łatwością udawało się Panu godzić naukę w szkole i na studiach z wyczynowym uprawianiem sportu?

T.M.: Raczej tak. Na szczęście nigdy nie miałem kłopotów z nauką. Maturę w ciechanowskim liceum zdałem dobrze. Pogodzenie nauki i uprawiania sportu na poziomie akademickim ułatwił mi zaoczny tryb studiów, które ukończyłem bez opóźnienia [D.T.: Tomasz Majewski jest absolwentem politologii na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie]. Niekiedy rezygnowałem z udziału w mityngach, innym razem byłem zmuszony opuścić zajęcia dydaktyczne na uczelni. Mogę jednak z całą odpowiedzialnością potwierdzić, że sport nie przeszkadzał mi w nauce.

D.T.: Jak mógłby Pan zachęcić do uprawiania sportu młodzież o szczególnie okazałych wymiarach ciała?

T.M.: Jeżeli jesteś duża/duży, a chcesz być duża i silna/duży i silny – zachęcam do uprawiania sportów siłowych.

D.T.: Jakie są pozasportowe korzyści z uprawiania lekkoatletyki oraz innych dyscyplin?

T.M.: Korzyści tych jest wiele, ale najważniejsze z nich mają wymiar wychowawczy. Sport kształtuje charakter, obowiązkowość, pracowitość i systematyczność. Rozwija zaradność, uczy zachowań fair i współdziałania w zespole. Starty w zawodach umożliwiają przełamywanie barier psychicznych i kompleksów oraz stwarzają okazję do występów publicznych, co nie jest bez znaczenia w innych sferach i na kolejnych etapach życia. Sport wyczynowy umożliwia zwiedzanie różnych zakątków świata, a uprawiany na poziomie rekreacyjnym przynosi korzyści zdrowotne.

D.T.: Życząc panu Tomaszowi zdrowia i kolejnych sukcesów, warto krótko podsumować naszą rozmowę. Wynika z niej, że w dyscyplinach siłowych może znaleźć się miejsce także dla młodzieży o masywnej budowie ciała oraz pochodzącej z różnych środowisk urbanizacyjnych. Gdyby takie osoby nie próbowały sprawdzić się w sporcie, o ile mniej medali uzyskałyby polskie reprezentacje narodowe w rzutach lekkoatletycznych, podnoszeniu ciężarów czy sportach walki…

Do przeczytania drugiej części rozmowy z Tomaszem Majewskim zapraszam na podstronę adresowaną do nauczycieli i dyrektorów.

Źródło fotografii:

https://www.google.pl/search?q=tomasz+majewski+zdj%C4%99cia&biw=1280&bih=677&tbm

NOWY KONKURS DLA PRZEDSZKOLI I SZKÓŁ

29.01.2015

PODSUMOWANIE I ETAPU EWALUACJI W ZAKRESIE SPRAWNOŚCI FIZYCZNEJ

06.01.2015

Autor: dr Dorota Trzcińska, AWF

 

 

PODSUMOWANIE I ETAPU EWALUACJI
W ZAKRESIE SPRAWNOŚCI FIZYCZNEJ

 

Analiza sprawności fizycznej ogólnopolskiej populacji uczniów szkół podstawowych i gimnazjalnych, uczestniczących w programie Zachowaj równowagę,skłania do sformułowania niżej przedstawionych uogólnień.

  • W obrazie sprawności fizycznej dzieci i młodzieży w wieku 11, 13, 14 oraz 16 lat zauważa się pewne symptomy zróżnicowania terytorialnego, urbanizacyjnego i dymorficznego, o niejednorodnej jednak  sile i kierunku. Wziąwszy pod uwagę wymienione uwarunkowania, najwyraźniej dostrzegalne okazały się zależności między poziomem motoryczności a płcią (w próbie skłonu tułowia dominowały dziewczęta, w trzech kolejnych: siady z leżenia, zwis na drążku oraz wahadłowy bieg wytrzymałościowy – chłopcy). Dwa pozostałe czynniki nie oddziaływały na sprawność fizyczną w sposób jednoznaczny. Na tej podstawie można sądzić, że uwarunkowania środowiskowe w mniejszym stopniu niż biologiczne wpływają na stan motoryczności dzieci i młodzieży.
  • Na podstawie przyjętych układów odniesienia można uznać za normatywny poziom sprawności fizycznej ponad 45% badanych. Kolejne około 32% uczniów prezentuje sprawność fizyczną poniżej normy, a przeszło 22% – ponadnormatywną. W uszczegółowionej ocenie motoryczności – uwzględniającej charakter próby, płeć i wiek badanych – przedstawione wartości odsetkowe wykazywały pewną zmienność.
  • W przeważającej większości prób sprawności fizycznej, we wszystkich podgrupach wieku i w obu kategoriach płci, uzyskano wyniki słabsze od rezultatów pochodzących z badań ogólnopolskich sprzed blisko 15 lat. Obniżenie poziomu motoryczności dotyczy głównie predyspozycji siłowych i wytrzymałościowych. Świadczy to o niekorzystnych tendencjach pokoleniowych w zakresie stanu motoryczności dzieci i młodzieży.
  • Udokumentowano negatywne konsekwencje motoryczne nadwagi i otyłości. Przedstawione wyniki badań potwierdzają opinię o jednoczesnym występowaniu nadmiernej masy ciała wraz z obniżoną sprawnością fizyczną uczniów na II i III etapie kształcenia (11–16 lat). Skłania to do konkluzji o szczególnej roli środowiska rodzinnego i szkolnego w edukacji fizycznej dzieci z nadwagą i otyłością. Należy takie dzieci szczególnie zachęcać do aktywności ruchowej, doceniać ich postępy i zaangażowanie, dostrzegać mocniejsze strony motoryczności oraz integrować z zespołem klasowym. Praca z tymi uczniami nierzadko wymaga zastosowania indywidualnych rozwiązań praktycznych, dostosowanych do możliwości każdego dziecka.

 

PODSUMOWANIE I ETAPU EWALUACJI W ZAKRESIE AKTYWNOŚCI FIZYCZNEJ

06.01.2015

Autor: dr Dorota Trzcińska, AWF

 

 

PODSUMOWANIE I ETAPU EWALUACJI
W ZAKRESIE AKTYWNOŚCI FIZYCZNEJ

 

Na podstawie analizy danych z I etapu ewaluacji przeprowadzonej w ramach programu Zachowaj równowagę można sformułować niżej przedstawione wnioski i rekomendacje dotyczące aktywności fizycznej uczniów na II i III etapie edukacji.

  • W dodatkowych zajęciach ruchowych, organizowanych przez szkołę, brała udział  1/3 badanych dzieci. Zarówno w przypadku uczniów klas IV i VI szkół podstawowych, jak i gimnazjalistów zaobserwowano obniżanie się wraz z wiekiem frekwencji na lekcjach wychowania fizycznego. Problem długotrwałych zwolnień lekarskich z WF jest bardziej powszechnym zjawiskiem w gimnazjach niż w szkołach podstawowych. W celu ograniczenia ich narastającej liczby na III etapie edukacji i obniżającej się frekwencji na lekcjach wychowania fizycznego warto zastanowić się nad uatrakcyjnieniem dotychczasowej oferty i wziąć pod uwagę inicjatywę i oczekiwania uczniów. Wskazane jest także zmodyfikowanie systemu oceniania w taki sposób, by uczniowie byli bardziej zmotywowani do udziału w lekcjach wychowania fizycznego. Należy również zachęcać ich do udziału w pozalekcyjnych zajęciach sportowych oraz dbać o odpowiednią ilość i różnorodność tych zajęć, tak by przygotowana oferta była adekwatna do potrzeb i zainteresowań dzieci i młodzieży.
  • Analiza danych dotyczących wiedzy uczniów wykazała, że więcej wiadomości na temat treningu zdrowotnego (jego intensywności i objętości rekomendowanej dla dzieci i młodzieży) posiadają uczniowie szkół podstawowych. Dlatego należy poszukiwać skuteczniejszych sposobów przekazywania uczniom gimnazjów wiedzy z tego zakresu i propagowania wśród nich aktywnego sposoby spędzania czasu wolnego.
  • Uczniowie szkół podstawowych lepiej oceniają swój poziom aktywności fizycznej i własną sprawność motoryczną. Różnice w samoocenie, w zależności od płci badanych, zaobserwowano w grupie młodzieży gimnazjalnej (lepiej oceniają się chłopcy niż dziewczęta). Zarówno chęć udziału w lekcjach wychowania fizycznego, jak i systematyczność była wyższa w przypadku uczniów szkół podstawowych niż gimnazjalnych. W gimnazjach zaobserwowano różnice w zależności od płci badanych: chłopcy systematyczniej i z większym zaangażowaniem uczestniczyli w lekcjach WF niż dziewczęta. Uczniowie deklarowali wyższą aktywność fizyczną w weekendy niż w ciągu tygodnia. Jednocześnie obserwuje się zwiększony odsetek uczniów przeznaczających w trakcie weekendu 3-4 godziny dziennie (lub więcej) na zajęcia o charakterze siedzącym. Dotyczy to głównie gier komputerowych i korzystania z portali społecznościowych.
  • Uwzględniając różnice rozwojowe oraz potrzeby w zakresie aktywności fizycznej dziewcząt i chłopców w okresie dojrzewania, należy zwrócić szczególną uwagę na przekazanie uczniom niezbędnych informacji dotyczących diagnozowania własnej sprawności i aktywności  fizycznej oraz wyposażyć ich w umiejętność rzetelnej samooceny swojej sprawności na tle rówieśników.

 

CERTYFIKAT „SZKOŁA/PRZEDSZKOLE PRZYJAZNE ŻYWIENIU I AKTYWNOŚCI FIZYCZNEJ”

14.11.2014

CERTYFIKAT „SZKOŁA/PRZEDSZKOLE PRZYJAZNE ŻYWIENIU I AKTYWNOŚCI FIZYCZNEJ”

 

Oto placówki, które za sprawne prowadzenie i rozwijanie działań promujących prawidłowe żywienie i aktywność fizyczną w roku szkolnym 2013/2014 (w ramach projektu „Zachowaj równowagę”) otrzymują certyfikat Szkoły / Przedszkola Przyjaznej Żywieniu i Aktywności Fizycznej:

Szkoły i przedszkola biorące udział w programie, które jeszcze nie spełniły wszystkich kryteriów, lecz podejmują wysiłki do tego zmierzające, otrzymują na razie certyfikat „zaangażowania”. Oto ich lista: