POL
Logowanie
Zapamiętaj mnie
Zarejestruj konto

HARMONIJNY ROZWÓJ DZIECKA

Autor: dr Dorota Trzcińska, AWF

 

PRZYKŁADY ĆWICZEŃ KOMPENSACYJNO-KOREKCYJNYCH DLA DZIECI

 

W nawiązaniu do artykułu Rola rodziców…, w którym obiecanoprzykłady ćwiczeń i zabaw ruchowych możliwych do wykonania w warunkach domowych, proponujemy rozwiązania mogące służyć zarówno profilaktyce (kształtowaniu nawyku utrzymania prawidłowej postawy i właściwemu napięciu mięśni posturalnych), jak i korekcji wad postawy ciała. W zależności od sposobu przeprowadzenia nadają się one dla dzieci młodszych i starszych. Dziecko młodsze może wykonać je w formie zabawy, najlepiej w towarzystwie rodzica lub starszego rodzeństwa. Dziecko starsze powinno zwiększyć liczbę powtórzeń lub/i wydłużyć czas wytrzymania pozycji, ćwiczyć w skupieniu, starannie i dokładnie. Ze względu na obciążenie kolan zaleca się wykonanie ćwiczeń na karimacie lub miękkim dywanie. W zależności od upodobań można również włączyć rytmiczną lub relaksacyjną muzykę.

W ćwiczeniu „Koci grzbiet” poprawiamy elastyczność kręgosłupa i uczymy dziecko „czucia ciała”. Dla uzyskania najlepszego efektu najdłużej wytrzymujemy fazę przedstawioną w lewym górnym i prawym dolnym rogu fotografii (około 7 s), nieco krócej fazę kociego grzbietu (około 5 s), a najkrócej wygięcie kręgosłupa w kierunku podłoża (2-3 s). Poszczególne pozycje pokazane na zdjęciu rodzic może ponumerować lub nazwać kolejnymi literami alfabetu, a następnie wywoływać w dowolnej kolejności ustalone liczby lub symbole. W ten sposób ćwiczenie przekształcamy w zabawę, która bardziej odpowiada potrzebom psychofizycznym i oczekiwaniom dziecka młodszego.

1

Fot. 1. „Koci grzbiet”

Ćwiczenie zaprezentowane na zdjęciu 2. ma charakter równoważny, koordynacyjny i rozciągająco-wzmacniający. Początkowo możemy wykonać je „na raty”, tzn. najpierw unieść  prawe ramię, wytrzymać i je opuścić, następnie te same czynności powtórzyć, unosząc  lewe ramię, a potem kolejno: prawą i lewą kończynę dolną. Następnie należy spróbować połączyć ruchy prawego ramienia i lewej kończyny dolnej oraz lewego z prawą. Dla potrzeb młodszego dziecka ćwiczenie to można przykładowo nazwać „Kotek się przeciąga”. Ważne jest, aby nie unosić nogi zbyt wysoko, bo wówczas dolna część pleców wygina się nadmiernie.

 2

Fot. 2. Naprzemianstronne wznosy kończyn („kot się przeciąga”)

Kolejne ćwiczenie (fot. 3) służy głównie odciążeniu kręgosłupa od działania siły ciężkości. Ma również charakter rozciągający, zwłaszcza dla mięśni dolnej części pleców (natomiast klęk podparty stanowi pozycję wyjściową). Jeżeli dodatkowo dłonie umieścimy na podwyższeniu (np. na siedzisku kanapy, fotela lub sofy), uzyskamy ponadto efekt rozciągania mięśni klatki piersiowej (ważne: „nie zadzieramy” głowy).

Dzieciom młodszym można zaproponować zabawową wersję tego ćwiczenia. Na hasło „nie ma kota” dziecko porusza się swobodnie na czworakach (czyli na całych dłoniach i na stopach – nie na kolanach!), a na zawołanie „jest kot” przyjmuje pozycję ukłonu japońskiego (myszka chowa się przed kotem).

3

Fot. 3. Klęk podparty  (górna część zdjęcia) oraz pozycja niska Klappa (ukłon japoński) („myszka chowa się przed kotem”)

            Dzieciom i rodzicom życzymy zadowolenia z wykonywanych ćwiczeń.

Źródło fotografii: https://www.google.pl/search?q=%C4%87wiczenia+na+plecy&biw=1024&bih=645&tbm=isch&tbo

Print Friendly
Print Friendly