POL
Logowanie
Zapamiętaj mnie
Zarejestruj konto

HARMONIJNY ROZWÓJ DZIECKA

Autor: dr Dorota Trzcińska, AWF

 

 

PODSUMOWANIE I ETAPU EWALUACJI
W ZAKRESIE SPRAWNOŚCI FIZYCZNEJ

 

Analiza sprawności fizycznej ogólnopolskiej populacji uczniów szkół podstawowych i gimnazjalnych, uczestniczących w programie Zachowaj równowagę,skłania do sformułowania niżej przedstawionych uogólnień.

  • W obrazie sprawności fizycznej dzieci i młodzieży w wieku 11, 13, 14 oraz 16 lat zauważa się pewne symptomy zróżnicowania terytorialnego, urbanizacyjnego i dymorficznego, o niejednorodnej jednak  sile i kierunku. Wziąwszy pod uwagę wymienione uwarunkowania, najwyraźniej dostrzegalne okazały się zależności między poziomem motoryczności a płcią (w próbie skłonu tułowia dominowały dziewczęta, w trzech kolejnych: siady z leżenia, zwis na drążku oraz wahadłowy bieg wytrzymałościowy – chłopcy). Dwa pozostałe czynniki nie oddziaływały na sprawność fizyczną w sposób jednoznaczny. Na tej podstawie można sądzić, że uwarunkowania środowiskowe w mniejszym stopniu niż biologiczne wpływają na stan motoryczności dzieci i młodzieży.
  • Na podstawie przyjętych układów odniesienia można uznać za normatywny poziom sprawności fizycznej ponad 45% badanych. Kolejne około 32% uczniów prezentuje sprawność fizyczną poniżej normy, a przeszło 22% – ponadnormatywną. W uszczegółowionej ocenie motoryczności – uwzględniającej charakter próby, płeć i wiek badanych – przedstawione wartości odsetkowe wykazywały pewną zmienność.
  • W przeważającej większości prób sprawności fizycznej, we wszystkich podgrupach wieku i w obu kategoriach płci, uzyskano wyniki słabsze od rezultatów pochodzących z badań ogólnopolskich sprzed blisko 15 lat. Obniżenie poziomu motoryczności dotyczy głównie predyspozycji siłowych i wytrzymałościowych. Świadczy to o niekorzystnych tendencjach pokoleniowych w zakresie stanu motoryczności dzieci i młodzieży.
  • Udokumentowano negatywne konsekwencje motoryczne nadwagi i otyłości. Przedstawione wyniki badań potwierdzają opinię o jednoczesnym występowaniu nadmiernej masy ciała wraz z obniżoną sprawnością fizyczną uczniów na II i III etapie kształcenia (11–16 lat). Skłania to do konkluzji o szczególnej roli środowiska rodzinnego i szkolnego w edukacji fizycznej dzieci z nadwagą i otyłością. Należy takie dzieci szczególnie zachęcać do aktywności ruchowej, doceniać ich postępy i zaangażowanie, dostrzegać mocniejsze strony motoryczności oraz integrować z zespołem klasowym. Praca z tymi uczniami nierzadko wymaga zastosowania indywidualnych rozwiązań praktycznych, dostosowanych do możliwości każdego dziecka.

 

Print Friendly
Print Friendly