POL
Logowanie
Zapamiętaj mnie
Zarejestruj konto

HARMONIJNY ROZWÓJ DZIECKA

Autor: dr Dorota Trzcińska

FREKWENCJA I CHĘĆ UCZESTNICTWA W LEKCJACH WF
W SAMOOCENIE UCZNIÓW SZKÓŁ PODSTAWOWYCH

Wśród pytań ankietowych zawartych w materiałach ewaluacyjnych projektu pod hasłem „Zachowaj równowagę”znalazły się zagadnienia dotyczące postaw uczniów wobec szkolnego wychowania fizycznego. Ponad 800 dziewcząt oraz zbliżona liczba chłopców w wieku 11 i 13 lat ze szkół na obszarze całego kraju miała m.in. za zadanie ocenić swoją frekwencję oraz chęć uczestnictwa w lekcjach WF.

W celu uzyskania opinii na ten temat zaproponowano ankietowanym wybór jednej z odpowiedzi umieszczonych na pięciostopniowej skali. Pytając o frekwencję na lekcjach WF, wymieniono następujące ewentualności: zawsze, często, czasami, rzadko oraz nie uczestniczę. Natomiast w ocenie chęci uczestnictwa w tych zajęciach pojawiły się warianty: bardzo chętnie, chętnie, przeciętnie, niechętnie  bardzo niechętnie. Skrajne odpowiedzi (zawsze – nie uczestniczę oraz bardzo chętnie – bardzo niechętnie) zostały uzupełnione o krótki komentarz ankietowanych uczniów. Uzyskane dane przedstawiono w postaci wartości procentowych na zamieszczonych poniżej wykresach. Dodatkowo w analizie zebranego materiału uwzględniono podział według płci, prezentując oddzielnie opinie dziewcząt i chłopców.

W odpowiedziach na pytanie ankietowe o frekwencję na lekcjach WF wyraźnie przeważały opcje: zawsze  często, które wspólnie stanowią około 95% wszystkich wyborów. Pozostałe warianty występowały marginalnie. Wśród opinii dotyczących chęci uczestnictwa w zajęciach WF dominowały odpowiedzi bardzo chętnie (u chłopców stanowią one ponad 50%, a u dziewcząt blisko połowę dokonanych wyborów) oraz chętnie (w obu kategoriach płci prawie 40%). Jednocześnie najrzadziej udzielano odpowiedzi bardzo niechętnie.

W uzasadnieniu pozytywnych postaw wobec szkolnego WF na ogół powtarzały się wypowiedzi: lubię (a nawet kocham, uwielbiam) ten przedmiot, aktywność ruchową, zajęcia sportowe i prowadzącego je nauczyciela. Inni ankietowani zwracali uwagę na walory zdrowotne, motoryczne, edukacyjne i relaksacyjne wychowania fizycznego, używając w tym celu sformułowań: sport jest zdrowy, chcę być sprawny, wysportowany, dobrze zbudowany, można się wiele nauczyć, ćwiczenia są interesujące i wszechstronnie rozwijają, zawsze robimy coś ciekawego,  dobrze się bawię, mogę się odprężyć i rozładować energię. Natomiast niską frekwencję oraz niechęć wobec lekcji WF uczniowie argumentowali ograniczeniami zdrowotnymi (np. astma, zaawansowana wada kręgosłupa), stanem czystości sali gimnastycznej (jest brudno), względami psychicznymi (czuję się gorsza, koleżanki krzyczą), lenistwem (nie chce mi się), niekiedy także postawą nauczyciela (pan/i zmusza mnie do różnych rzeczy i stawia minusy). Należy jednak podkreślić, że wyraźnie negatywne opinie należały do rzadkości.

Analiza wybranych danych ankietowych pozwala na pozytywną ocenę postaw uczniów wobec szkolnego wychowania fizycznego w objętych ewaluacją placówkach edukacyjnych. Przeważająca większość odpowiedzi wskazuje na wysoką frekwencję oraz chętne uczestnictwo uczniów na II etapie kształcenia w lekcjach z tego przedmiotu. Wobec często krytycznej oceny szkolnych zajęć WF oraz wręcz alarmujących danych o wciąż wzrastającym odsetku zwolnień z tych lekcji rezultat taki należy uznać za optymistyczny i pozytywnie zaskakujący.

wykres1

Print Friendly
Print Friendly